Bigaj-Zwonek, Beata

Visualization of loss and transience in the work of Polish contemporary artists
 

Wizualizacja utraty i przemijania w twórczości polskich artystów współczesnych
 

Beata Bigaj-Zwonek
 

Some of the most harrowing works of art are those created to confront the awareness of the impermanence of human life, the weakness of the body, the transience of life.  Sometimes we are not sure of the meanings: acceptance of suffering or approaching end?  Do these works arise from the need to pass on the message that pain and the fear of inevitable touches everyone - and in this sense they give hope that recipients are not alone with their pain? Perhaps, then creativity has also a magical power - it is a way to dispel fear, because of what is called less scared? In such a case, art is a method to close a stage, say goodbye to suffering? Possibly, it also results from the need to share the experience that has touched the artist the most, proof of its sincerity and depth of communication.

In Polish art, Alina Szapocznikow's works are one of the most shocking diaries of illness and passing away. Struggling with cancer, the artist had been creating polymer casts of her body, including cancerous changes.  She is also the author of the installation ‘Alina's Funeral’. Roman Opałka had been creating ‘counted’ paintings - by increasing the numbering on canvases as he came close to the last work. These examples show that the awareness of fragility and transience of life can become one of the main reasons for creativity.

In this poster, the author will try to answer the question, what gives creators an idea of their own transience, what is it for artists and what for the audience?  What is the meaning of art therapy for the image of pain?  The statement in this subject will be based on examples of 20th century Polish art, including artists' reflections and the experiences of recipients of such kind of works.


Wizualizacja utraty i przemijania w twórczości polskich artystów współczesnych

Do najbardziej wstrząsających dzieł sztuki należą te, które powstały jako próba mierzenia się ze świadomością nietrwałości ludzkiego życia, słabością ciała, szybkością upływającego czasu. Niejednokrotnie nie jesteśmy pewni, czego wyrazem są takie obiekty: oswajania cierpienia, zbliżającego się końca? Lub, odwrotnie, wynikają z potrzeby przekazania innym, że ból i strach przed nieuchronnym mogą dotknąć każdego – i w tym sensie niosą odbiorcom nadzieję, że w swym cierpieniu nie są sami? Może twórczość ma wtedy również działanie magiczne, jest sposobem zaklęcia strachu, bo to co nazwane mniej przeraża? Lub służy zamknięciu jakiegoś etapu, pożegnaniu cierpienia? A może wynika z potrzeby podzielenia się doświadczeniem, które najmocniej artystę dotknęło, dowodem jego szczerości i głębokości przekazu?

W polskiej sztuce jednymi z najbardziej wstrząsających dzienników choroby i przemijania są dzieła Aliny Szapocznikow. Artystka, zmagająca się z chorobą, tworzyła  polimerowe odlewy swojego ciała, obejmujące także zmian nowotworowe, jest także autorką instalacji „Pogrzeb Aliny”. Z kolei, Roman Opałka przez większość swojego życia tworzył obrazy „liczone” -  zwiększając liczby na płótnach, zapisując numerację stopniowo blednącą farbą, przybliżał się do swojego ostatniego dzieła.

Wymienione przykłady wskazują, że świadomość kruchości i przemijalności życia może stać się jednym z głównych powodów twórczości.

Autorka w swoim referacie spróbuje odpowiedzieć na pytanie, co daje twórcom wyobrażenie własnej przemijalności, czym ono jest dla artystów, a czym dla odbiorców? Czy wizualizacja pomaga zaakceptować cierpienie, czy, przeciwnie, nie pozwala o nim zapomnieć? Jakie znaczenie arteterapeutyczne ma wyobrażenie bólu? Wypowiedź na ten temat będzie oparta o wybrane przykłady sztuki polskiej XX wieku, refleksje twórców podejmujących problematykę przemijalności oraz doświadczenia odbiorców tego rodzaju prac.

 

Biography

Beata Bigaj-Zwonek, PhD with ‘habilitation’ (in the field of Fine Arts), painter, Professor at the Faculty of Philosophy at the Jesuit University Ignatianum in Krakow (Akademia Ignatianum in Krakow, AIK). Chair of the Aesthetics and Knowledge of Art Department at AIK. Her research interests include art and culture, especially the issue of artistic creation and the creative process.  She has presented her paintings and graphics at numerous individual and group exhibitions. Her works are presented in museums and gallery collections. She received: The Elizabeth Greenshields Foundation Grant (1994, Montreal, Canada); Grant of Polish Ministry of the Culture: in 2008 (Młoda Polska / Young Poland) and in 2017.

 

Recent Publications

Tragedia wyrażona klasyczną figurą. Motyw piety w sztuce współczesnej (Tragedy expressed in a classic figure. Pieta motif in contemporary art).  In: Anatomia strachu. Strach, lęk i ich oblicza we współczesnej kulturze (Anatomy of fear. Fear and its faces in contemporary culture), red. B. Bodzioch-Bryła, L. Dorak-Wojakowska, Wydawnictwo Ignatianum, Kraków 2017, pp.335-349;

„Drżące bródki płaczących aniołków”: o ekspresji piętnastowiecznych obrazów dewocyjnych („Trembling Chins of Crying Angels”. Expression In 15th Century Devotional Paintings), in.: Sztuka -  wartość - sacrum. Księga Jubileuszowa dedykowana Profesorowi Pawłowi

Taranczewskiemu (Art - value - sacred. The Anniversary Book dedicated to Professor Paweł Taranczewski), red. B. Bigaj-Zwonek, B. Hryszko, S. Góra, Kraków: Akademia Ignatianum: Wydawnictwo WAM, 2016, pp. 149-169;

Zwrot figuratywny: realistyczne tendencje we współczesnym malarstwie polskim (Return to figurative art. Realistic tendencies in contemporary Polish painting, in: Przemiany: w kręgu kultury polskiej XX i XXI wieku (Transformations: in the sphere of Polish culture of the twentieth and twenty-first century), red. M. Stankiewicz-Kopeć, I. Kaczmarzyk, Akademia Ignatianum: Wydawnictwo WAM, Kraków 2016, pp. 155-183;

Conference Ciało w filozofii, kulturze i sztuce współczesnej (Body in philosophy, culture and contemporary art), paper: Ciało jako maszyna w twórczości awangardowych artystów radzieckich (The body as a machine in the work of avant-garde Soviet artists), 01.12.2017, Ignatianum Academy in Krakow;

2017: The 14th European Arts Therapies Conference 'Transition new articulations in the arts therapies', paper: So many things in one brushstroke - the expression in the works of selected artists of Krakow 1950s and 60s, 13-16.09.2017, Ignatianum Academy in Krakow.